Giro

De Giro d'Italia is begonnen. In Nederland nog wel! Wanneer de wielrenners weer op de fiets stappen, is de zomer in zicht. Zo is mijn motto. Vorig jaar heb ik me tijdens de Tour de France voor het eerst verdiept in wielrennen. Dat wil zeggen dat ik de verschillende truien en hun betekenis uit mijn hoofd heb geleerd. Ook snapte ik echt even iets van alle verschillende soorten ritten en bergen. Helaas is met het uitgaan van mijn relatie ook mijn kennis verdwenen. De enige naam die ik me nog kan herinneren is Kenny van Hummel. De iets te dikke Brabander, die elke dag als laatste aankwam. Ik had enorm veel sympathie voor hem. Helaas mag hij dit jaar (en vraag me niet waarom) niet mee doen.
Vandaag kwam de Giro door mijn woonplaats, het prachtige stadje L. Volgens de brief van de gemeente zouden de renners 'rond het middaguur' langsracen. Maar hoe laat is 'het middaguur'? Voor de zekerheid ging ik om half 11 alvast de straat op. Ik vond een plantenbak waar ik op kon zitten en zette de wacht in. Al gauw kwam er een dame naast mij staan, die anderhalf uur tegen me aan heeft lopen kletsen. En of ik ook even foto's wilde maken van de fietsers, zodat ze haar man kon bewijzen dat ze hier was en daarom zo laat thuis kwam van haar werk. Na een tijdje kwam er een leuke jongen achter ons staan. Ik zou graag met hem praten, maar de dame bleef maar kletsen en ik kon eigenlijk ook niets interessants bedenken.
Eindelijk kwamen de eerste auto's met daar achter twee mannen van de Raboploeg langs. Inmiddels was de leuke jongen achter mij ook de dame opgevallen. 'Wat een leuke uitstraling heeft hij, he? En wat een mooie ogen!' Ze zei het wat mij betreft iets te hard... Na een kwartier kwamen de volgende peletons nog niet langs. Ik greep mijn kans en vroeg de jongen: 'Waarom waren die wielrenners van de Raboploeg als eerste?' 'Nou', antwoordde de jongen 'omdat ze net even wat harder fietsen dan de rest, he?' Oh... Hoe kom ik ook op zo'n domme opmerking?! Direct daarna kwamen de anderen langsfietsen en toen ik om keek was de jongen weg...