zaterdag 29 mei 2010
Sociaal
Kun je je nog herinneren dat je met iemand wilde afspreken en dat je maar moest hopen dat diegene thuis was? Of dat je gewelddadig werd naar je huisgenoot, omdat ze al een half uur de lijn bezet hield, terwijl 'een zeker iemand' zou kunnen bellen? Tien jaar geleden kreeg ik mijn eerste mobieltje. Prepaid. Sms-en kon je er nog niet mee. Alleen even naar huis bellen om vervolgens terug gebeld te willen worden. Nu heb ik een smartphone aangeschaft. Een nifty dingetje dat slimmer is dan ik. Het weet altijd de weg, laat zien wat voor weer het is (mocht je bijvoorbeeld opgesloten zitten in een kast en dus geen mogelijkheid hebben om naar buiten te kijken), zegt me hoe het liedje heet dat ik op de radio hoor en...het zit volgepropt met Social Media! Je wordt dood gegooid met tweets, krabbeltjes, berichten en uitnodigingen. Ik heb me er lange tijd tegen verzet, maar nu ben ik me dan toch gaan verdiepen in dit fenomeen. En even tussen ons, ik snap er soms echt geen bal van! Maar als ik er nu niets mee doe, dan loop ik straks helemaal hopeloos achter. Ik ging op internet op zoek naar artikeltjes als: Hoe te twitteren en Facebook voor dummies. Ik vond deze simpele handleiding: 'Twitteren kun je niet leren, het is een kwestie van doen.' Daar heb ik weinig aan. Wat betekent nou '#', retweeten en taggen? Laat ook maar zitten... Ik ga even buiten in de zon lunchen met mijn ex. In real life!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten