Salmiak

Van snoep word ik heel druk en daarom eet ik het niet. Drop is anders. Salmiakdrop. Van die keiharde Napoleonballen, waar je je gehemelte mee naar de gallemiezen helpt. Dat doet zeer.   En er dan toch gewoon nog een nemen. En nog een. En nou, nog eentje dan. De salmiak brandt in mijn intussen verwonde mond. Als het te erg wordt, dan eet ik ze meestal een tijdje niet meer. Totdat ik het vergeten ben, die pijn. Dan begin ik weer van voor af aan. Binnenkort krijg ik een beugel. Dan mag je geen kleverige en harde dingen eten. Misschien wat rigoureus, maar waarschijnlijk de enige manier om van mijn verslaving af te komen.

Date

Het is een van die zeldzame zomerse dagen. Ik wil buiten zijn. Hij stelt voor om pizza's bij de supermarkt te halen en een film te kijken. De kamer is groot en leeg. Er ligt een American Football. Ik pak de bal, spreid mijn vingers om de witte veter, breng de bal naast mijn oor, de elleboog naar voren. Ter formaliteit vraag ik of ik mag gooien. Verschrikt kijkt hij om en verbiedt het me. Er staan dure spullen die ik kapot zou kunnen maken.
We mogen even buiten zitten van hem, maar moeten al snel naar binnen om de pizza te eten. Op de bank ligt een servetje tegen het knoeien. Ik krijg één biertje. Die gebruik ik om de pizza mee weg te spoelen.
Dan mag ik een film uitzoeken, maar het moet wel Inception zijn. De gordijnen gaan dicht en er verschijnt een beamer, die hij moeizaam aan de praat krijgt. De film is ingewikkeld. De ondertiteling ontbreekt. Ik vraag waar het verhaal over gaat, maar krijg geen antwoord. Enkele keren probeert hij mij te zoenen en zet de film op pauze. Ik wijs beide activiteiten nadrukkelijk af. Hij gaat aan de andere kant van de bank zitten. De film duurt lang en mijn biertje is al twee uur op. Ik wacht op het einde. Dan is het afgelopen en mag ik naar huis.