Mascara

Uit tijdgebrek maak ik mijzelf altijd op in de trein. Ik weet wel dat mensen mee zitten te gluren, maar dat maakt me niet echt uit.
Gisteren liet ik mijn mascara vallen. Even twijfelde ik of ik zou doen of ik het niet had gemerkt, maar ten eerste leek me dat raar, ten tweede was het een nieuwe en ten derde merkten de dames naast en tegenover mij het. Dan is het een beetje gek om niet op te staan en het te pakken. Maar zo gemakkelijk was dat niet. Het ding rolde door de coupé heen, dus ik moest er in mijn ietwat te korte jurkje en te grote tas achteraan kruipen. Ik zag het niet zo goed, vanwege een waas voor mijn ogen; ik wilde niet knipperen met mijn natte, zwarte wimpers. Uiteindelijk had ik mijn mascara toch te pakken en wurmde ik me weer terug op mijn plekje. Een van de mevrouwen zei nog:'Maar...je ziet er bééldig uit.' Ik wist niet zo goed of dat sarcastisch was bedoeld, of dat ze me een beetje zielig vond...

Tante (2)

Aan het begin van de zomervakantie kwam mijn neefje bij mij logeren logeren. Nu is het einde van de vakantie in zicht en is mijn nichtje aan de beurt. Even dacht ze dat het mis zou gaan...

Op de dag van de terugreis van Italië naar Nederland zegt mijn zus:
'Nou Lotte, dat was al weer de laatste dag van de vakantie!'
Met een pruillipje merkt Lotte op:
'Maar dan zijn we helemaal vergeten om bij Pien te logeren!'
'Nee gekkie, dit was de laatste dag van de vakantie in Italië. Maar als we thuis zijn, hoef je nog niet naar school!'
Opgevrolijkt roept Lotte haar broer:
'Als ik bij Pien ben, dan moet jij gewoon naar De Boshut (de naschoolse opvang)!'
Nu ontstaat er een pruillip bij mijn neefje.
'Ja, want toen jij bij Pien was, toen moest ik dat ook gewoon!'