Krokodil

Mijn hele leven ben ik al dol op lezen. Het eerste boek dat ik zelfstandig las was 'De kinderen van Bolderburen' van Astrid Lindgren. Ik was toen 5 jaar en had van mijn zussen leren lezen. Een van de dingen waar ik ze erg dankbaar voor ben! Mijn ene zus vond het hoogst irritant dat ik altijd alles hardop zat te lezen. Waarschijnlijk vond de rest van de familie dit ook een petit peu annoying, maar zij was de enige die er actief iets aan wilde doen. In de auto zei ze eens: 'Ssst..!! Lees nou eens in jezelf!' Hoe kan een kleuter nou weten wat 'in jezelf lezen is'?! Uitleg: 'Hardop, maar dan met je mond dicht.'

Op dit moment ben ik in verschillende boeken bezig, waarvan ik er eentje wil aanraden. 'Krokodil van de aanslagen', geschreven door Assaf Gravon. Het ene verhaal gaat over een Israelische yup uit Tel Aviv, Etan Enoch, die de bijnaam Krokodil heeft. Hij overleeft drie aanslagen. De andere verhaallijn gaat over een Palestijnse jongen, Fahmi, die in coma ligt en zich bezig hield met het plegen van aanslagen, onder andere op Krokdil. Een goede recensie kun je vinden op http://www.liberales.be/boeken/gavron
De vraag is natuurlijk altijd of een boek dat door een Israelier geschreven is niet sowieso vol vooroordelen zit en de schrijver de Palestijnen hoe dan ook in een zwart daglicht zet. Simpelweg, omdat hij niet anders kan en weet. In mijn beleving probeert Gravon echter zo objectief mogelijk te beschrijven wat er aan de hand is in de hoofden van de bewoners van Israel. Boeiend en leerzaam, maar daarnaast - en daarom de aanrader - is het boek ook enorm geestig. Hup, naar de boekhandel en kopen dus!