(Project) Pien

Als jongste van drie meisjes hebben mijn ouders lang nagedacht over mijn naam. Een jongensnaam was volgens mij zo gepiept. Maar nóg een meisjesnaam...? Uiteindelijk werd het de vrouwelijke versie van een familienaam. Een mooie, maar lange naam van elf letters, die tot op heden verkeerd wordt gespeld en/of uitgesproken. Ik heb de volgende varianten gezien en gehoord: Christina, Christiana, Christian, Kristiania (een alternatieve sociëteit in het centrum van Kopenhagen), Christiane. Het tussenvoegsel 'ti' schijnt de combinatie Chris en Anne erg moeilijk te maken. (En dan heb ik ook nog een dergelijke achternaam, waar ik nu verder niet op in zal gaan).
De naam was verzonnen, dus alles in kannen en kruiken, zou je denken. Maar ik was een nogal klein uitgevallen baby met een - zo stel ik mijn voor - niet al te statige uitstraling. Mijn vader vond het gek om zo'n ieniemini piepkleine baby aan te duiden met een naam van elf letters. Dus na enige associatie kwam hij op Pien. En zo kwam het dat de hele familie mij Pien ging noemen. En de juffen en meesters. En mijn vriendjes en vriendinnetjes. En de vrienden van mijn zussen. Ik vond het zelf echter wel bijzonder dat ik anders werd genoemd dan ik eigenlijk heette. Daarom had ik een soort ballotagecommissie met mijzelf opgericht. Nieuwe mensen moesten altijd even vragen of ze me wel Pien mochten noemen. Vaak was het antwoord positief, maar het gebeurde ook wel dat ik een negatief advies uitbracht. Tsja...die dingen gebeuren!
Toen kwam er een omslagpunt: ik ging naar de middelbare school. Mijn vader en ik vulden samen het inschrijfformulier in. Ik had de keuze om voortaan honderd procent als Pien door het leven te gaan. Maar wilde ik dat wel? Het is mijn naam die staat voor bekend en veilig. En een nieuwe school is alles behalve dat! Het werd dus mijn officiële naam, waarvan ik al wist dat die afgekort zou gaan worden. Tot op de dag van vandaag heb ik geen spijt van de keuze!
Christianne is voor de buitenwereld, Chris is voor vrienden, Pien is voor thuis!

Project (Pien)

Sommige mensen vragen zich af waarom ik mijn weblog de naam heb gegeven, die het heeft: Project Pien. Om die vraag te beantwoorden moet ik je eerst vertellen waarom ik een weblog ben begonnen. Een simpele kwestie. De mensen die ik overdag het meest zie - collega's dus - werden na een goed jaar een beetje moe van mijn eindeloze verhalen. Mister Weegemeker (zie eerdere blog Ode) kwam toen met het ingenieuze idee dat ik mijn verhalen beter kon opschrijven, in de hoop dat ik de rest van de dag iets vaker mijn mond zou houden. (Dat is overigens niet helemaal gelukt). Leuk bedacht, maar hoe en waar dan? Want als niemand het leest, dan vind ik er weinig aan! Op het moment dat hij het woord 'weblog' uitsprak, begon ik al te zoeken, maakte lukraak een account aan en binnen vijf minuten was Project Pien ontstaan!

Een van de definities van project is: 'een tijdelijke inspanning met als doel het creëren van een uniek product of een unieke service'. Het is mijn beroep om projecten in goede banen te leiden (ook wel project manager genoemd). Maar is dit eigenlijk ook niet wat een schrijver doet?
Het woord project doet het altijd goed, heb ik gemerkt. Het geeft aan dat er sprake is van een begin en een einde. Voordat je je kunt gaan vervelen, is mijn verhaaltje al weer afgelopen! Films, bands en boeken gebruiken ook vaak project in hun titel: Blair Witch Project (film), The Allan Parsons Project (muziek), Project Eva (nooit van gehoord, maar op Bol.com kun je 3 pagina's literatuur vinden met project in de titel). Je ziet al: in de titels/namen zie je vaak het woord project in combinatie met een naam. Zo origineel was ik dus niet...
Maar tot op de dag van vandaag heb ik geen betere titel kunnen bedenken!

De volgende keer vertel ik je iets over het tweede deel van de titel: Pien!

Ode (deel 2) (gastblog door Beekie)

Als aanvulling op de cast van 'Werk in Uitvoering'

Dan is er nog de hoofdrolspeelster....
Kristien, 'De Diva'.
Alles draait om haar en dat weet ze! De dag begint niet echt als ze nog niet binnen is. Ze heeft een perfecte timing om de dramatische momenten uit te kiezen voor aandacht, daarbij altijd het midden van de kamer nemend midden in het schelle TL-licht. Lichte zelfoverschatting zorgt voor hilarische situaties. Zo neemt ze graag ietwat badinerend moeilijke telefoongesprekken van Mr. Wegemeeker over, wat telkens weer in een waar drama ontaardt, dit lost ze vervolgens op door een lok haar naar achteren te gooien en ("kom mee Nel") soep bij Green Bean te halen met Vieze Nel en Tuttifrutti.

Kenmerken: betrokken, dramatisch, diva en gezellig.
To be continued!