Kerst

Het was weer kerst. Een leuke kerst, zoals kerst bedoeld is: het hele gezin bij elkaar. Het hele gezin bestaat inmiddels niet alleen meer uit vader, moeder en drie dochters. Hoewel wij met z'n vijven al vrij druk zijn, is de familie de laatste jaren een beetje uitgebreid. Het begon langzaam met een vriendje hier, een vriendje daar, een vriendje eraf, een vriendje erbij. Vooruit, een kindje. En nog een kindje dan maar. Tot zover nog te behappen.
Tegenwoordig gaat het zo:
Meestal kom ik als eerste aan en de meeste voorbereidingen zijn al getroffen. De muren zijn geluidsdicht gemaakt, breekbare spullen staan op drie meter hoogte, bedden staan klaar en koelkasten en kelder zijn volgestopt met eten. Als soldaten voordat ze ten strijde trekken, staan we met z'n drieën klaar: gespannen, maar ook opgewonden.
Dan komen mijn zussen met hun gevolg binnen. Opa wordt bedolven onder de kinderen en is het hele weekend ofwel een paard, klimrek, evenwichtsbalk of kermisattractie. Bij oma wordt op schoot gezeten en die moet ondertussen sokken, leggings, poppenkleertjes en knuffelbeesten verstellen. Dan komt superoma van 93 ook nog langs. Geïntrigeerd door haar gerimpelde gezicht bekijken de kindjes haar eerst goed en geven haar dan een kus. Mijn oudste neefje (6) ontfermt zich over de kleintjes, terwijl hij ondertussen zijn judokunsten showt. Neefje C. (2) roept de hele dag: 'Lachen! Fotootje!' Nichtje L. (5) ontfermt zich over nichtje M. (3) en zorgt dat ze niet harder van haar stoel valt dan haar zelf gebeurt. Zwager 1 brengt de hele dag in de keuken door, zwager 2 probeert zijn kinderen op te voeden. Mijn jongste neefje (1) sluipt door het huis en doemt dan weer in de keuken op, verschijnt halverwege de trap, dan weer in de hal en vindt ondertussen alles even grappig!
Na het diner, waarbij de jongens het halve arsenaal dat op tafel stond hebben verorberd en de meisjes een muizenhapje hebben gegeten, gaan ze naar bed. Er is rust.
Maar het is kerst en daar horen tradities bij. Mijn zussen, zwagers en ik gingen dus een spelletje doen. Nadat ik verschillende jaren het gezelschapsspel Cluedo heb verpest, door steevast vol te houden dat ik Mrs. Peakock niet had (hoe moeilijk kan het zijn, je hebt maar vier kaarten in je handen), gingen we dit jaar over op een nieuw spel: Scotland Yard. Twee rondes was ik Mr. X (degene die zich moet verstoppen en een rare pet op heeft) en binnen vijf minuten werd ik gevonden. Waarschijnlijk werd ik met een reden tot Mr. X ge- en herkozen. Dan waren we er snel van af en konden we gaan slapen. Een paar uur om bij te komen van de afgelopen dag en op te laden voor de volgende...Tweede Kerstdag...!

Boeken

Naast mijn bed liggen nogal wat boeken. Een stuk of tien. Ik ben er in zeker negen begonnen en heb er slechts twee uitgelezen. Maar als een boek niet uit is, kan ik het niet terug in de kast zetten. Op die manier groeit de stapel op mijn nachtkastje. Totdat ik een opruimwoede heb. Zo één die alleen vrouwen kunnen hebben. Dan ruim ik ze op. Maar na een paar weken ligt ongeveer hetzelfde stapeltje weer op die plek naast mijn bed. Ze waren nog niet uit...

Boeken zijn volgens mij in vier categorieën in te delen:
1) lijkt aardig, is ook leuk;
2) lijkt aardig, is verschrikkelijk;
3) lijkt verschrikkelijk, is ook zo;
4) lijkt saai, is geweldig!

Categorie 4 is mijn favoriete. Je begint aan een boek, omdat je even niets anders voor handen hebt en voor je het weet word je gegrepen, meegesleurd en wil je nooit meer stoppen. Je moet bijna huilen als het uit is. Omdat onbekend is hoe het verder gaat en dat is nou juist het enige dat je op dat moment wilt weten.
Helaas is dit ook de meest zeldzame groep.

Mijn top 3 binnen deze soort:
Madame Bovary van Gustave Flaubert (de eerste mannelijk schrijver die een geloofwaardige vrouw heeft neergezet);
Hokwerda's kind van Oek de Jong (beschrijft (liefdes)relaties en (zelf)bedrog);
Lady Chatterley's lover van D.H. Lawrence (werd in 1928 geschreven en in Engeland pas in 1960 uitgegeven vanwege de expliciete seksscènes, die nogal wat stof deden opwaaien).

En daarom kunnen die boeken naast mijn bed niet terug de kast in. Er is altijd een kans dat er een categorie 4 tussen zit...