Inmiddels had ik niets meer gehoord van De Bril. Licht teleurgesteld verwerkte ik dit feit. Ik wist dat hij in nogal wat liefdesperikelen betrokken was en ook was ik niet enorm onder de indruk van hem, maar het zou toch leuk zijn wanneer...he?
Situatieschets 1: Ik was naar de film geweest en fietste naar huis. Toen ik de bocht in reed moest ik uitwijken, want ik reed bijna tegen twee andere fietsers aan. Nog wat traag van begrip vanwege mijn kater realiseerde ik me een seconde te laat dat het De Bril was! Het was donker en hij keek me ook wat appelig aan. Maar dit was toch raar? Hij reed door en ik ook. Ik verwachtte toen toch nog wel een smsje ofzo, maar nee. Niets.
Situatieschets 2: Gisteravond ging ik op tijd naar bed. Om half een werd ik wakker gebeld door een onbekend nummer. Ik nam op, maar hoorde alleen geruis. Nog een keer ging de telefoon over en weer hoorde ik niets. Natuurlijk was dit De Bril. Wie anders belt mij, zonder dat ik zijn of haar nummer heb? Dus ik belde terug en vroeg:'Met wie spreek ik?' Daar kreeg ik geen antwoord op, maar hij herhaalde mijn naam. En welke bekende noemt mij nou bij mijn hele echte, uitgebreide naam? 'De Bril' gaf aan dat hij mij niet bewust had gebeld. Ik zei dat het niet gaf en wenste hem een fijne avond. Een raar, kort gesprek. Ik smste hem maar even. Nu had ik toch zijn nummer! Vreemd verhaal, maar...we hadden contact! Even later ontving ik een smsje terug. Spannend! Ik opende het bericht.
Huh...huh???? Aaargh! Dit was niet De Bril!!
Ik had mijn neefje uit de andere kant van het land aan de telefoon gehad en erger nog...had hem gesmst als ware hij De Bril!
Vraagje: wat zou Freud hiervan zeggen?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten