Je kent ze wel, van die meisjes die vroeger een prinsesje wilden zijn. Wiens lievelingskleur roze was en die, toen ze wat ouder werden, droomden van een grote witte jurk. Op een gegeven moment worden die dromen werkelijkheid. En iemand moet de bruiloft regelen. Iemand met veel tijd: geen kinderen en het liefst geen man, die zijn aandacht vraagt. Nou, daar ben ik dan! Je kunt maar wat te doen hebben, zou je zeggen. Nu is het zo dat ik vroeger met playmobiel speelde, gaten in mijn maillot viel tijdens het voetballen en er niet over piekerde om in een suikertaart rond te wandelen, aangezien ik daar toch maar op zou knoeien of over zou struikelen en bovendien in staat zou zijn de ringen te vergeten, of te verdwalen in het stadhuis. Je kunt je dus afvragen of ik de juiste persoon ben om een bruiloft te regelen.
Maar....op dit moment zijn de belangrijkste zaken geregeld. Dat wil zeggen dat ik een geweldige jurk heb aangeschaft! Een modelletje uit de 19e eeuw, dat mijn torso zo strak is insnoert dat ik me niet druk hoef te maken over een vetje dat per ongeluk tussen de stof doorpiept. Ik wilde dan misschien nooit een prinses zijn; er mooi uitzien is een ander ding! Dit soort festiviteiten vragen er natuurlijk om alles uit de kast te halen. Want als een mantra klinkt al maanden in mijn hoofd: van een bruiloft komt een bruiloft...van een bruiloft komt een bruiloft...
