zaterdag 28 april 2012

Ontmoeting

Mijn inspiratie is al een tijdje zoek. Dat is heel vervelend als je een blog wilt vullen. Als je cool bent, heet dat een 'writersblock'. Het is gekomen toen ik hoorde dat 98% van de manuscripten die uitgevers ontvangen, worden geschreven door mensen die gebeurtenissen uit hun eigen leven opschrijven. En dan denken dat anderen dat boeiend vinden. Dat soort manuscripten worden regelrecht door de shredder gehaald. Leek me logisch. Op dat soort meuk zit natuurlijk niemand te wachten. Opeens kwam het besef dat ik ook zulke dingen schrijf. Uit deze confrontatie, spiegel, klap in het gezicht volgde een blokkade. Geen idee meer wat ik je dan nog zou kunnen vertellen. Het enige dat ik kan verzinnen zijn dingen die niet waar zijn... Bijvoorbeeld dat ik dit weekend allemaal mannen tegenkwam, die je eigenlijk niet tegen kunt komen. In elk geval niet allemaal tegelijk. Omdat ze ver weg wonen. Of een vriendin hebben. Of ik ooit hun vriendin was. (Ja...deze relatie is wél logisch!)

Ik was bij vriendin H. in een andere stad. We aten wat, dronken een wijntje en besloten nog één klein biertje te doen in de stad. Meer niet. Dan kon ik de laatste trein nog halen enzo. Tien minuten later, met een halve liter bier in mijn hand, zag ik Broertje opeens. Wat een toeval! Ik had hem al maanden niet meer gesproken en hij woont ook niet eens in de stad waar ik was. Gek genoeg bleef het warme onthaal uit en was het gesprek kort. Hij keek betrapt. Ik zocht naar de oorzaak; ze stond achter hem. Ik besloot hem niet te confronteren met eventuele moralen en feiten. Om het ongemak te omzeilen zetten H. en ik de biersessie achter in de kroeg voort. Daar trok een ogenschijnlijk saai vrijgezellenfeestje onze aandacht. Het volgende moment was de laatste trein al zes keer weg en stonden we hossend en dansend met tien mannen (die toch niet zo heel vrijgezel bleken, waarover ik - uit eigenbelang - wederom mijn mond hield) en vijf bier in elke hand in een foute danstent. In de opeens verschenen menigte herkende ik een kennis uit het verleden die mij twaalf jaar geleden redde van een fout vriendje.  
Vandaag had ik een afspraak met mijn goede vriend T. uit Brussel. We dronken wat en opeens zag ik vriend J. die af en aan in het buitenland woont. Toen ik achter hem aan hobbelde om hem gedag te zeggen, bleek hij samen met mijn ex-die-ik-nooit-meer-zie te zijn. Nadat ik was gaan eten met vriendin P. en naar huis liep, kwam ik een van de 'vrijgezellen' tegen, waarmee het laatst allemaal begon.
Het is nu al laat en ik vraag me af hoe dit verhaal eindigt.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten