Verdwaalangst

Iedereen heeft zijn sterke en zwakke kanten. Plus- en minpunten. Talenten en minder ontwikkelde competenties. Dat maakt helemaal niets uit. Maar er zijn van die ontwikkelpunten die je het leven knap lastig kunnen maken. Mijn manco is: verdwaalangst! Deze angst zit niet tussen mijn oren - was het maar zo - maar is reëel. Het is een wonder dat ik niet verdwaald ben in het geboortekanaal! (Hoewel, ik lag de laatste maanden steeds verkeerd om, dus misschien is het toen wel begonnen.)
Als kind verdwaalde ik in kerken (blinde paniek), op de middelbare school kon ik het lokaal niet vinden (blinde paniek) en als student ben ik een paar keer bijna te laat bij een tentamen aangekomen (blinde paniek). Bij sollicitaties ben ik niet gestressed voor het gesprek, maar voor de vreemde locatie die ik op tijd moet zien te vinden. Tegenwoordig bouw ik dus altijd een half uur 'verdwaaltijd' in.
Nu heb ik in mijn leven mensen om mij heen verzameld die wel een heel goed oriëntatievermogen hebben. Aan hen klamp ik me dan ook vast. Tijdens vakanties maak ik afspraken:'Als jij de weg onthoudt, dan draag ik de tas'. of 'Als jij nog weet hoe we terug komen, dan zorg ik voor eten.' Wanneer je met mij op vakantie gaat wordt er nogal wat van je gevraagd. Op een camping moet je op de uitkijk staan, zwaaiend met een rood t-shirt, als ik even ga plassen. In een hotel ga ik niet naar de ontbijtzaal zonder dat je meegaat. Mobiele telefoons moeten altijd aan staan en binnen handbereik liggen.
Met mijn auto voor de deur is het leven er niet gemakkelijker op geworden. Men verwacht van mij dat ik vrolijk in de Tomaat stap en even naar Amsterdam rijd, of naar een andere onvindbare plek in Nederland. 'Maar je hebt toch een TomTom?' Ja, maar die zegt ook onbegrijpelijke dingen als: 'Neem toerit vooruit.' Wàt? Nou, en voordat je dat begrepen hebt, zit je alweer op de verkeerde weg! (Met dat soort vage aanwijzingen heb ik trouwens ook nogal wat langlaufloipes vernaggeld).
Ook op dit moment zit ik met zwetende handen, omdat ik straks naar een vriendinnetje ga dat jarig is. Ergens in het midden van het land. Dan kan ik meteen oefenen voor mijn trip naar een vergadering morgenochtend... Dat wordt vroeg opstaan. Héél vroeg!