Mascara

Uit tijdgebrek maak ik mijzelf altijd op in de trein. Ik weet wel dat mensen mee zitten te gluren, maar dat maakt me niet echt uit.
Gisteren liet ik mijn mascara vallen. Even twijfelde ik of ik zou doen of ik het niet had gemerkt, maar ten eerste leek me dat raar, ten tweede was het een nieuwe en ten derde merkten de dames naast en tegenover mij het. Dan is het een beetje gek om niet op te staan en het te pakken. Maar zo gemakkelijk was dat niet. Het ding rolde door de coupé heen, dus ik moest er in mijn ietwat te korte jurkje en te grote tas achteraan kruipen. Ik zag het niet zo goed, vanwege een waas voor mijn ogen; ik wilde niet knipperen met mijn natte, zwarte wimpers. Uiteindelijk had ik mijn mascara toch te pakken en wurmde ik me weer terug op mijn plekje. Een van de mevrouwen zei nog:'Maar...je ziet er bééldig uit.' Ik wist niet zo goed of dat sarcastisch was bedoeld, of dat ze me een beetje zielig vond...