Er is sprake van een cumulatieve afname in het aantal blogs dat ik heb geschreven tussen januari en april. Ik kan dat herkennen, omdat ik vorige week een assessment heb gedaan.
Een assesment houdt in dat je een gesprek voert, een presentatie geeft, doorgezaagd wordt, computertests doet en drie lijsten met 300 vragen invult. Je moet steeds aangeven welke stelling het beste bij je past.
Voorbeeld 1:
a) Ik kijk op tegen belangrijke mensen.
b) Arme mensen zijn zielig.
Voorbeeld 2:
a) Ik zou graag leiding willen geven.
b) Mijn bureau ruim ik tussentijds op.
Bij elke stelling had ik wel een mits of een maar. Wat is belangrijk? Hoe komt het dat die mensen arm zijn geworden? Ik zou graag leiding willen geven, maar niet nú. Ik ruim mijn bureau één keer per maand op. Is dat tussentijds?
Maar er is geen plaats voor mitsen en maaren in een persoonlijkheidstest.
Een ander onderdeel van het assessment is het maken van een IQ-test. Zo wordt dat natuurlijk niet genoemd, want van het woord 'IQ' raken mensen bij voorbaat al in de stress (overigens ook een karaktereigenschap!) Maar het is wél een intelligentietest!
Dus ik raakte in de stress.
Zo'n IQ-test bestaat namelijk voor een groot deel uit figuren en reeksen. Veel van mijn eigenschappen zijn te bediscussiëren, maar dat ik geen ruimtelijk inzicht heb en slecht ben met cijfers en/of getallen - wat is het verschil? - staat als een paal boven water. Ik heb dan ook soms tien minuten naar het scherm zitten staren, om vervolgens een geheel willekeurige keuze te maken. Blijkbaar ligt daar mijn kracht! Mijn wiskundige inzicht blijkt namelijk net zo groot te zijn als mijn taalvaardigheid. Ik heb in die hele test geen woord gezien?!
Kortom, ik zit nu met een karig rapport van 3 pagina's. Naar aanleiding van de test heb ik zelf ook een conclusie getrokken: ik moet meer blogs schrijven!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten