'Geen idee wat ik vanavond nou weer moet eten', is een dagelijks terugkerende gedachte. De dagen van Unox magnetronboerenkool zijn voorbij, het is nog te vroeg voor maaltijdsalades en ik kan niet elke avond bij iemand anders aanschuiven. Voorheen had ik de halve dag de tijd om creatieve recepten te bedenken en zelfs nog iemand die mij kon vertellen of het opgediende al dan niet geslaagd was. Beide factoren zijn in mijn huidige leven niet meer aanwezig, dus ik moet iets nieuws bedenken. Vanavond had ik bedacht dat het misschien een goed idee was om inspiratie op te doen in de Albert Heijn XL. Vol goede moed stapte ik de winkel in en liep rechtdoor. Daar kwam het eerste keuzemoment: linksaf (groente), rechtsaf (magnetronsectie) of rechtdoor (vlees)? Te veel!! Halverwege de winkel, dertig minuten later en nog steeds met een leeg mandje raakte ik in paniek. Ik moest íets kopen! Gewoon een normale maaltijd moet toch wel lukken met zo'n enorm aanbod?! Als een gek gooide ik allerlei producten in mijn boodschappenmand. Zwarte olijven, olijvenbrood (??), tomaten, kippensoep en basilicum in een bakje. Onzinnige en niet bij elkaar passende etenswaren, zo bleek thuis. Ik kan niet kiezen als er te veel aanbod is. Op de fiets bedacht ik me het volgende: ik ben niet de enige, die niet kan kiezen. Denk aan het dertigersdilemma*. Eigenlijk is Albert Heijn XL een metafoor voor het moderne leven!
* keuzestress, waar voornamelijk hogeropgeleiden tussen de 25 en 35 last van lijken te hebben
Geen opmerkingen:
Een reactie posten