Wanneer je 29 bent, kun je in de kroeg dat 'negenen' nog een beetje verdoezelen. 'Hoe oud ben je eigenlijk?' 'Oh...mblmompelTWINTIG. En jij?' Dan wil het weleens gebeuren dat je een eerstejaars student aan je broek c.q. jurk hebt hangen. Dat gaat zometeen dus niet meer. Over een week word ik 30. Dertig, thirty, dreissig... Dat klinkt wel erg groot en volwassen, vind je niet? Als je klein bent zijn mensen van 30 mevrouwen en meneren. En in je studententijd begrijp je niet dat die mensen nog in de kroeg hangen. 'Ga lekker thuis zitten! Je bent hier veel te oud voor', dachten wij toen. Onzin natuurlijk! Weten wij nu.
Maar goed. Nu is het zo dat ik er nogal jong uit schijn te zien, dus dat kan voordelig werken. Tot nu toe heb ik er alleen maar nadeel van ondervonden, dus dat wordt dan ook wel tijd.
Ik ben een week te laat geboren. Toch dachten de artsen dat ik prematuur was. Op de verjaardag van mijn oppaskind (zes jaar jonger) werd ik aangezien voor haar klasgenootje. Als enige van onze vriendengroep was ik 18. En alleen ik moest mijn identiteitsbewijs laten zien bij het binnengaan van een cafe. Een paar maanden geleden moest ik bij het kopen van een fles wijn bewijzen dat ik ouder ben dan 16. Nou vraag ik je?! Maar het toppunt vond een paar weken geleden plaats. Ik werd gebeld door een enquetebureau. De dame aan de andere kant van de lijn vroeg of mijn vader of moeder ook thuis was. Wat?! Dat ging me te ver. Ik heb deze vrouwspersoon (waarschijnlijk zelf amper 16) verteld dat ze mij onmiddellijk uit het systeem moest halen en het nooit meer in haar hoofd hoefde te halen mij nog eens te bellen. Moest ze nog lachen ook...
Ik weet dat de hele wereld krampachtig zijn of haar best doet om jeugdig over te komen. Allemaal leuk en aardig, maar voorlopig ben ik nog even in afwachting van de voordelen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten